Trafiłam niedawno na blog Zaczarowane szydełko, a w nim opis jak zrobić stojak na szydełka. Pomysł bardzo mi się spodobał, więc postanowiłam wykonać podobny.

Służy mi jako podręczny pojemnik, bo cała reszta szydełek spoczywa w kilku pudełeczkach. Muszę kiedyś je policzyć, bo nawet nie wiem, ile ich mam.  Kwiatek to nie tylko ozdoba, ale również miejsce na igły.

Dzięki Magdo za pomysł i odwiedziny!

Jak już miałam w rękach lnianą włóczkę to wydziergałam kolejne ubranko na prezentową nalewkę. Długo czekała, ale teraz dopiero jest pyszna.

Skoro jestem przy lnianym temacie to pokażę jeszcze okładkę, w którą jakiś czas temu ubrałam mój notes. Jestem z niej bardzo dumna, choć wiem, że wiele jej brakuje do ideału. W rzeczywistości wygląda ciut lepiej, ale za nic nie dała się sensownie sfotografować.

Dziś skończyłam trzeci "chustoszal". Za każdym razem ponad trzy metry dziergania! Wzór z jakiejś Diany, włóczka Sonia Normal, szydełko nr 6.

Czeka mnie jeszcze jeden, ale muszę trochę odpocząć.

Komplet dla przedszkolaka. Do czapki doszylam jeszcze pomponik, co znacznie poprawiło jej wygląd. A rękawiczki niestety okazały się dziewiarskim bublem i służą jedynie do zabawy. Fajnie z nich "wychodzą paluszki". Następne już się robią :))

I jeszcze suknia dla małej księżniczki:

Chyba czas przeprosić się z maszyną do szycia.

Wracam. Mam nadzieję, że tym razem na dobre. I od razu pokazuję rzeczy najnowsze. Wczoraj wydziergałam czerwone mitenki i korale. To dodatek do pantofli w tym właśnie kolorze:

A wcześniej był taki oto szalik, też do butów robiony. Naszło mnie ostatnio na takie właśnie kolorki.

I jeszcze letnie wspomnienie:

WZÓR "MAŁA DIANA EKSTRA" 3/2010

Tyle na dziś. Pozrawiam!

Większość rodaków właśnie wybiera się nad morze, a ja powróciłam. Pogoda była w kratkę, ale dla mnie to bez znaczenia. Nie cierpię wyjazdów w sezonie, kiedy tłum oblega plażę i nie ma gdzie wcisnąć stopy.

Podczas mojego pobytu morze wyglądało tak:

A czasem tak:

No, i wymierne korzyści z pobytu, które prezentują się tak:

Kolejne robótki już się dziergają. Pozdrawiam wytrwałych zaglądaczy...

... o niczym.

Dzięcioł tuż pod moim oknem pracowicie opukuje bez:

Szyneczki wędzą się na przyjazd rodzinki. Pychota!!!

Kolejne wdzianko zostało sfotografowane. Bledziutkie wyszło, ale w realu jest OK.

Zrobiłam kilka nowych rzeczy, ale natchnienia do uwiecznienia ich brak. Jutro raniutko jadę na troszkę nad morze. Mam nadzieję odpocząć :))